Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

It's that time of the year again...(part 2)

  Λογικά όταν ο κόσμος θα διαβάζει αυτές τις σειρές το 2016 θα έχει μπει.Συνεπώς το 2015 θα ανήκει για τα καλά στο παρελθόν με όσα διαδραματίστηκαν κατά τις 365 αυτές μέρες.Αυτοκριτική, ενδοσκόπηση, μελαγχολία, στόχοι που δεν επετεύχθησαν, στόχοι για το νέο έτος, ευχές και όνειρα είναι στο μενού. Ο ιστότοπος αυτός εύχεται στους αναγνώστες να ζήσουν το 2016 όσα πραγματικά τους αξίζουν και επιθυμούν.Και υγεία σε αυτούς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.Because in the end, nothing else matters.

  Πριν συνεχίσουμε το αφιέρωμα όμως στις αγαπημένες μας μουσικές κυκλοφορίες για το 2015 θα ήταν θεμιτό να αφιερώσουμε λίγο χώρο από το ταπεινό αυτό ιστολόγιο στο γεγονός που γάμησε το 2015 για κάθε οπαδό της rock/metal μουσικής. Ο Lemmy, ώς γνωστόν, απεβίωσε στις 28 του Δεκέμβρη ύστερα από 2ήμερη μάχη με επιθετική μορφή καρκίνου στον λαιμό και τον εγκέφαλο. Αφιερώματα θα γραφτούν, ποτά θα καταναλωθούν, δάκρυα θα τρέξουν, μουσικές του Lemmy θα ακουσθούν, κεφάλια θα κουνηθούν πάνω και κάτω. Συνεπώς καμία λέξη που θα γραφθεί εδώ για τον γίγαντα αυτό, δεν θα προσθέσει κάτι στον μύθο του, και καμία λέξη δεν θα είναι άξια να αντικατοπτρίσει τόσο το μεγαλείο του, όσο και το τι σημαίνει αυτός ο μύθος για εκατομμύρια οπαδούς.

  Για εμένα όμως, ο Λέμμυ ήταν μια δύναμη της φύσης που έζησε, πιστή στο όραμα, τις αξίες και τα ιδανικά της, τόσο έντονα την ζωή με τα καλά και τα κακά της όσο κανείς.Και από το πρώτο άκουσμα της μουσικής του, έως και το τελευταίο, το συναίσθημα που θα μου προκαλεί θα είναι το ίδιο και απαράλλαχτο. Ένα τιτανομέγιστο Overkill.He was born to loose, he lived to win. Αιωνία του η μνήμη και η κληρονομιά του.

 Πάμε λοιπόν, παίζοντας Motorhead στα ακουστικά μας:

25.Revenge - Behold.Total.Rejection.
Οι Καναδοί παίζουν πειστικά το war/bestial black τους καλύτερα σχεδόν από όλους.

24.Order of the Apollyon - The sword and the dagger.
Γαλλικό ορθόδοξο black από μέλη των Aosoth, Temple of Baal. Πραγματικά ποιοτικές και μνημειώδεις συνθέσεις.

23.Firespawn - Shadow Realms
Σουηδικό supergroup με μέλη των Εntombed, Unleashed και Necrophobic. Death metal ολοκάυτωμα.

22.Under the Church - Rabid Armaggedon
Αν κάποιος γνωρίζει αυτό το ξεχασμένο συγκρότημα από την Σουηδία ονόματι Nirvana 2002 που συνέβαλαν το λιθαράκι τους για την εξέλιξη του Σουηδικού death, εδώ βρήκε την φυσική τους εξέλιξη σε ένα κολασμένο ντεμπούτο.

21. Goatsnake - Black Age Blues
Δισκάρα, εξωφυλλάρα, φωνάρα, ριφφάρες.Αγνοούσα την ύπαρξή τους πριν από αυτό τον δίσκο, μέγα λάθος΄.

20.Serpent Noir - Erotomysticism
Ελληνικό μυστικιστικό black με τελετουργική ατμόσφαιρα.Α και ο τίτλος δίσκου της χρονιάς.

19.Black Breath  - Slaves Beyond Death
Αυτό το συγκρότημα, έπαιζε ένα hardcore εμπλουτισμένο με Dimember κιθάρες. Τώρα παίζει γαμάτο death metal με Dismember/Grave κιθάρες.

18.Misþyrming - Söngvar elds og óreiðu
Απίστευτος black metal δίσκος, παγωμένος, evil, ψαρωτικός από Ισλανδία μεριά.Όπως και πέρσυ με τους Ascension, άργησα να τον ακούσω και η θέση αυτή είναι λίγο ατιμωτική.

17.Katavasia - Sacrilegious Testament
True Hellenic Black Metal όπως ορίσθηκε το 90, από ένα supergroup, με μέλη από Varathron, Aenaon,Hail Spirit Noir, Agnes Vein.Ο δίσκος που μας χρωστάνε χρόνια τώρα οι Varathron.

16.Outre - Ghost Chants
Ορθόδοξο black από Πολωνία. Δισκάρα που όμως χάνει από μια έτερη δισκάρα από την ίδια χώρα(δες no.2)

15.Sulphur Aeon - Gateways to the Antisphere
Ο καλύτερος καθαρά death metal δίσκος που άκουσα φέτος, αλλά και από τους καλύτερους τα τελευταία χρόνια, με μια εξωφυλλάρα.

14.Εmbrace of Thorns - Darkness Impenetrable
Ελληνικό black/death στο στυλ Revenge/Blasphemy, αλλα με δυνατά modern black riffs και κάτι παραπάνω από απλή καφρίλα.

13.Macabre Omen - Gods of War-At War
Επικο, bathory-κό, folk/pagan/hellenic black metal με τρομερή ατμόσφαιρα και συνθέσεις διαμάντια.Δίσκος αποκάλυψη από ένα συγκρότημα που αγνοούσα την ύπαρξη του, λανθασμένα, πριν από αυτή την κυκλοφορία.

12.VI - De Praestigiis Angelorum
Γαλλικό ορθόδοξο black, από μέλη των Aosoth, στα χνάρια των Aosoth. Ο λόγος που η γαλλική σκηνή κυριαρχεί είναι δίσκοι σαν και αυτόν.

11. Abyssal - Αντικαταστάσεις
Avante - Garde atmospheric black/death, σε αυτό το Portal/Mitochondrion/Ulcerate στυλ τόσο τεχνικό όσο και απόκοσμο.Μεγαλείο.

10. Awe - Providentia
'Ελληνες. Τρεις συνθέσεις.Deathspell Omega.Ορθοδοξία.Χάος.Τεχνική. Intelligence.Τhis is music to push your mind to the limits.

9.Arcturus - Arcturian
H επιστροφή των θεούληδων από την Νορβηγία, ήταν το 2ο καλύτερο comeback για φέτος.Μία δισκάρα που κοιτάει στα μάτια, για μένα, το Sham Mirrors.

8.Clandestine Blaze - New Golgotha Rising.
Ο Mikko Aspa γνωρίζει πως είναι να παίζεις raw black metal, κρατώντας τον πυρσό του 1992 αναμμένο.

7.Αcherontas - Ma Ion(Formulas of Reptilian Unification)
Μεγαλειώδης δίσκος, ίσως το καλύτερο Acherontas μετά το Theosis, με κιθάρες και συνθέσεις που κάνουν τον θρόνο των Nightbringer/Abigor να δονείται.

6.Αrchgoat - Apocalyptic Triumphator
ΝΑΙ.ΝΑΙ.ΝΑΙ.Ότι καλύτερο κυκλοφορεί σε αυτό το στυλ, από Φινλανδία μεριά.Η κληρονομιά των Blasphemy/Beherit βρίσκει ακόμα ένα άξιο διάδοχο.Και είναι και πιο black πλέον.

5.Leviathan - Scar Sighted
Τα αφεντικά του USBM επιστρέφουν με ίσως(?) τον καλύτερο τους δίσκο.Νομίζω τα είπα όλα.

4.Tribulation - Children of the Night.
Πως θα ακούγονταν οι Ghost αν παίζανε death metal?Τρομερή η εξέλιξη αυτού του συγκροτήματος από δίσκο σε δίσκο, μια κατηγορία μόνοι τους πλέον.

3.Mgla - Exercises in Futility
O καλύτερος, ο αρτίοτερος, ο απολαυστικότερος, ο σκοτεινότερος, ο ρυθμικότερος black metal δίσκος για φέτος. Οι Mgla πλέον ανήκουν, αν δεν άνηκαν ήδη, στην ελιτ του ιδιώματος, διατηρώντας το underground πνεύμα τους.

2. Chelsea Wolfe -Abyss
Πριν πείς οτιδήποτε, άκουσε τον δίσκο.Και μετά πες μου είναι η δεν είναι κατάμαυρος και με μέταλ ψυχή?Η πιο απόκοσμη φωνή ίσως στην μουσική, κάνει κατάθεση ψυχής σε ένα μουσικό αριστούργημα υπεράνω ταμπελών και ιδιωμάτων.

1. Ghost - Meliora
Ο δίσκος που θα κάνει τους Ghost αρχηγούς του mainstream metal.Τους ξαναφέρνει κοντά στους οπαδούς που παραμιλούσαν με το ντεμπούτο τους, δείχνουν ότι δεν ξέχασαν να παίζουν κιθάρα, και γίνονται ακόμα πιο απίστευτοι τραγουδοποιοί. Θα μιλάμε χρόνια για τον δίσκο αυτό.



0. Dodheimsgard - A Umbra Omega.
Δεν περιγράφω άλλο.Dodheimsgard performs Sophisticated Black Metal Art exclusively.Για να παραφράσω το μήνυμα που περιείχε το back cover του Anthems to the Welkin at Dusk των Emperor.Η πιο ολοκληρωμένη, ακραία, μαγική και μουσική πρόταση από καλλιτέχνες προς ανάξιους για αυτούς, οπαδούς.



Y.Γ. Αναμένουμε να δούμε τι μας επιφυλάσσει μουσικά το νέο έτος.Οι προσδοκίες πάντως μετά από αυτή την απίστευτα γεμάτη χρονιά, θα είναι υψηλές.

Υ.Γ.He lived long.He lived Legendary.The God is dead.