Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Εκτός Προγράμματος

  Το καλύτερο και πιο ειλικρινές ψέμα που έχω πει το τελευταίο χρονικό διάστημα ίσως είναι το ότι θα γράφω κάθε εβδομάδα.Να ναι καλά η κοινωνική οργάνωση του κράτους μας.Από τις τηλεφωνικές υπηρεσίες μέχρι τις δημοκρατικές μας υποχρεώσεις.Αν και δεν συνηθίζω τα πολιτικά σχόλια, έχουν περάσει 4 μέρες από τις ευρωεκλογές και αν εξαιρέσει κανείς τον καύσωνα, ούτε οι 11 πληγές του Φαραώ ήρθαν, ούτε έφυγε κανείς, ούτε άλλαξε η ζωή μου από την Παρασκευή.Βασικά άλλαξε γιατί πήρα το φετινό Dephosphorous σε βινύλιο και ένιωσα κάποιος ο καημένος.

  Ναι αλλά παρ όλα τα εξωσχολικά που μου αποσπούσαν την προσοχή υπήρχαν 2-3 κυκλοφορίες που στάθηκα και τις άκουγα συνεχώς αυτό το διάστημα των περίπου 2 εβδομάδων.
 Στο νέο Mayhem θα σταθώ αναλυτικά την επόμενη φορά καθώς σηκώνει πολλή κουβέντα και θα ήθελα να επεκταθώ στο θέμα. Α ρε Mayhem..Καταδικασμένοι να σηκώνουν πολύωρες συζητήσεις με κάθε τους βήμα.

 Ένας δίσκος που έρχεται από Νέα Υόρκη και απ ότι φαίνεται νικάει στην προτίμηση μου πολλά άλλα σιγουράκια για μένα είναι το ντεμπούτο των Artificial Brain με τίτλο Labyrinth Constellations. Αν ήξερα κιθάρα θα έκανα ανάλυση επιπέδου αλλά θα αρκεστεί όποιος διαβάζει αυτό το καμμένο blog στα εξής: Τεχνικό death metal αμερικάνικης κοπής-σχολής το οποίο όμως (ίσως λόγω των κονέ με τους άρχοντες του είδους Gorguts) ξεφεύγει σε σημεία μπαίνει άνετα στο group των Portal , Mitochondrion, Ulcerate, Dead Congregation(ίσως λιγότερο εδώ αλλά τα βαριά ριφφς τους ενώνουν). Θα τολμήσω να πω ότι τα ανοιχτά αρπίσματα της κιθάρας θα φέρουν στο μυαλό τους ΘΕΟΥΣ Deathspell Omega (για τους απ'έξω μπορεί και Μastodon) αλλά ενώ η παραγωγή αναδεικνύει τον σωστό ήχο και τα επιμέρους όργανα και τις λεπτομέρειες που παίζουν τα 4 μέλη πλην του τραγουδιστή, δεν γίνεται κλινική ή υπεργυαλισμένη.Εξαιρετικός δίσκος και το Vektor-ικό sci fi logic του είναι ένα από τα ατού του για μένα.Να που τελικά ένα μέρος του τεχνικού death metal με κερδίζει(το avant garde του κυρίως).

 Στα πλαίσια του προχωρημένου death metal άλλος ένας δίσκος διαφορετικός αλλά ομοίως μουσικός είναι το φετινό album των Morbus Chron, Sweven. Σουηδοί νεαροί που στην αρχή παίζανε παραδοσιακό Entombed-ικό death εδώ κάνουν το βήμα παραπέρα και δημιουργούν κάτι που συνδυάζει από Gorguts μέχρι Autopsy-Nihilist- Πρώιμους Darkthrone. Δίνουν ένα προσωπικό στίγμα και ένα δίσκο από τους κορυφαίους του είδους για φέτος.Αλλά η σουηδίλα δεν τελειώνει εδώ...

 Οι έταιροι ελπιδοφόροι Σουηδοί Miasmal κυκλοφόρησαν ένα από τους πιο ευχάριστους στο άκουσμα δίσκους για φέτος με το νέο album τους Cursed Redeemer. Death 'n' Roll, αλλού παλιομοδίτικη χροιά Στοκχόλμης (αυτό ειναι το Σουηδικό death για μένα) και στο σύνολο ένα γεμάτο και συμπαγή δίσκο που δεν θα αφήσει κανένα παραπονεμένο μέχρι τον Αύγουστο και το νέο Entombed( A.D.).

 Στα πλαίσια του παλιομοδίτικου doom/death oι Vallenfyre με το Splinters δίνουν ένα δίσκο τόσο old school όσο και Celtic Frost-ικό που ουσιαστικά επιτρέπουν στον mainman τους Greg Μachintoch( ή κάπως έτσι,αυτός από τους Paradise Lost μωρέ) να δείξει την αγάπη του στο βαρύ groove και τα 90ς.(μην ξεχνάει κανείς πως παίζανε οι PL στην αρχή τους-εγώ σίγουρα ξεχνώ γιατί είμαι τουρίστας με το συγκρότημα).

 Τέλος θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στους Έλληνες Burial Hordes και το νέο 3ο δίσκο τους Ιncendium(πρέπει να με πετάξουν στο εξώφυλλο του δίσκου για την βλακεία μου να μην τους ξέρω νωρίτερα-αλλά μικρός είμαι θα μάθω που θα πάει). Δισκάρα με τα όλα της, από Ορθόδοξο black μέχρι Βλασφημικό death και με άριστη παραγωγή(σωστός ήχος στα drums χαίρεσαι το bass drum ρε αδερφέ)Εξαιρετική χρονιά πιστεύω για το death metal και την εγχώρια σκηνή φέτος.

 Α και 2 νέα που με κάνουν να περιμένω εκτός του Mayhem άλλες 2 κυκλοφορίες:








    Ejaculating the semen that will corrupt.Οι Goatwhore θα κυκλοφορήσουν νέο δίσκο τον Αύγουστο.Ω ναι βγάλανε και promo κομμάτι.https://www.youtube.com/watch?v=pQMyOFHhS2k


Y.Γ. Προφανώς τα ακούσματα μου αυτές τις εβδομάδες που δεν έγραφα είναι οι δίσκοι στους οποίους αναφέρομαι στα πεταχτά(ποίηση ) σε αυτό το άρθρο. Α άκουσα και Dillinger Escape Plan. Η ανωμαλία τους σε κάποια σημεία(όταν τα αμερικάνικα ρεφραίν δεν είχαν τον πρώτο ρόλο ) ήταν ενδιαφέρουσα.Θα αναθεωρήσω για αυτούς.